Fotoexplorer » SERBIA

Wodospad Sopotnica

Kasia — Sat, 21 Apr 2012 11:04:01 +0000

Wodospad Sopotnica to prawdopodobnie najwyższy wodospad Serbii. Prawdopodobnie, bo Serbowie mieszkający przy dowolnym wodospadzie zwykli mówić, że ich jest największy. Tu jednak już droga – wąska, wijąca się w wysokich partiach gór wskazuje, że nie może to być mały wodospadzik. Dojazd nie należy do najprostszych, choć widoki rekompensują trudy podróży. Po drodze na szczęście nie brakuje drogowskazów.

Rzeka Sopotnica wypływa blisko szczytu, w pobliżu wioski o tej samej nazwie, spływając kaskadami między bujną roślinnością. Między drzewami kryje się niszczejący młyn, ale pod samym wodospadem przygotowano mostek z ławeczkami. Sopotnica jest naprawdę piękna i warto nie tylko ją zobaczyć ale i spędzić przy niej trochę czasu. Wokół nie brakuje budek piknikowych, charakterystycznych dla rejonów turystycznych Serbii i co również charakterystyczne, nie ma problemów z rozpaleniem ogniska pod ciepły posiłek obok budki (paleniska można znaleźć w najbardziej nieprawdopodobnych miejscach).

Pod największą kaskadę można dojść, ale jest tam dość ślisko ze względu na udeptany piasek. Najlepiej mieć ze sobą jakiś kijek do podparcia. Nagły powiew wiatru gwarantuje szybki, przyjemny prysznic.

Do wodospadu Sopotnica można dojechać z Prijedpolja, drogą na Bodarevo, przekraczając rzekę Lim – dalej droga prowadzi coraz wyżej i wyżej…

[fb_like]

Veliki Buk i Resavska pećina

Kasia — Thu, 19 Apr 2012 19:11:48 +0000

Z miejscowości Dvoriste droga prowadzi do dwóch atrakcji – w kierunku miejscowości Strmosten dojeżdża się do wodospadu Veliki Buk, a w kierunku miejscowości Jelovac do jaskini Resavskiej.

Veliki buk, nazywany też Lisine, latem może rozczarować. Choć woda mieni się turkusem, wodospadowi daleko do „velikiego”. Słynący z burzliwego przepływu, pokazuje swoją moc raczej na wiosnę, kiedy rzekę Resavę zasila topniejący śnieg. Niemniej warto przy nim odpocząć i skorzystać z etno-restauracji znajdującej się przy samym wodospadzie. Można tu dostać rewelacyjny gorący chleb, kajmak, kozi ser zabijający zapachem i doskonałe mięso. Ceny jak to w Serbii – drogo, ale nie dla nas.

Jaskinia Resavska to chyba najlepiej przygotowana dla turystów jaskinia w Serbii, a przy tym chyba największa. Odkryta w 1962, mierzy 4,5 km, ale dla turystów udostępniono 800 m. Jest pięknie oświetlona, prezentując wszystkie możliwe formy skalne jakie można znaleźć w jaskiniach, datowane na 45 milionów lat. Wiek samej jaskini szacuje się na 80 milionów lat. Przejście trasy zajmuje ok. 40 minut, a w jaskini panuje temperatura 7 stopni, warto więc ubrać się cieplej.

Okolica jest bogata w minerały, stąd po drodze można trafić na kopalnie w których kopaliny wywozi się małymi kolejkami.

[fb_like]

Kanion rzeki Vratna – sklane mosty

Kasia — Thu, 19 Apr 2012 18:33:43 +0000

W pobliżu miejscowości Jabukovac płynie niewielka i niepozorna rzeczka Vratna. Trudno uwierzyć, że ten niepozorny strumyk zdołał wydrążyć w skale 3 potężne 50-metrowe skalne mosty nazywane wrotami Vratny. Od żeńskiego klasztoru Vratna prowadzi oznakowany szlak poprzez baśniowy zagajnik. Napierw dochodzi się do wąskiego otworu w skale, do którego z trudem udaje się wspiąć po śliskiej powierzchni kamienia, z otworu widok na pierwszy most niemal całkiem zasłaniają krzaki. Poniżej schodzi się do pierwszego mostu. Na drugą stronę rzeczki można przejść po koślawym pieńku. Bez problemu można dojść do dwóch pierwszych mostów, trzeci znajduje się 3 km dalej i trasa jest raczej dla wprawnych miłośników wspinaczki.

[fb_like]

Dunaj – Debecalus Rex

Kasia — Thu, 19 Apr 2012 18:14:23 +0000

Część granicy serbsko-rumuńskiej przebiega wzdłuż Dunaju. Szczególnie urokliwie wygląda fragment tworzący duże zakole w centralnej części zachodniej granicy Serbii. Od miejscowości Mosna można ten fragment objechać drogą E-771. Rzeka wije się w kanionie górskim, ale jest już tu dość szeroka. Niestety Dunaj nie jest w tym miejscu zbyt czysty, ale najwyraźniej czaplom i kormoranom to nie przeszkadza.

Największą atrakcją jest wykuta w skale po rumuńskiej stronie wielka 40-metrowa głowa dackiego króla Debecalusa. Nie jest to jednak rzeźba starożytna, jak mogłoby się wydawać, wykuto ją w latach 1994-2004 na zamówienie rumuńskiego biznesmena Iosifa Constantina Drăgana, zainspirowanego prezydenckimi głowami w Rushmore. Pomnik był najwyższym w Europie przez niespełna 6 lat kiedy to „pobił” go Jezus ze Świebodzina…

[fb_like]

Felix Romuliana – Gamzigrad

Kasia — Thu, 19 Apr 2012 17:44:04 +0000

W pobliżu miejscowości Zaječar, na obszarze 40 hektarów rozciąga się stanowisko archeologiczne Gamzigrad. Zidentyfikowane jako starożytne miasto Felix Romuliana, było w zasadzie rzymską rezydencją wybudowaną przez imperatora Galeriusa na cześć jego matki Romuli. Galerius – Gay Galeri Valeri Maxima był dowódcą wojsk cesarza Dioklecjana. Źródła wskazują, że budowa pałacu rozpoczęła się w 298 r. n.e. i służył on Rzymianom do połowy V w., kiedy to został on splądrowany przez Hunów. Na terenie mieściły się pałace i świątynie, w tym świątynia Jowisza. Pałac posiadał takie udogodnienia jak ogrzewanie podłogowe i zasilane akweduktem studnie. Podłogi ozdabiały piękne mozaiki, z których część wyeksponowano w jednym z budynków wraz z odnalezionymi artefaktami.

Pierwsze zabudowania odsłonięto w 1954 roku i do dziś odkrywane są kolejne. Gamzigrad wpisano na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

[fb_like]

Đavolja Varoš (Davolja Varos) – Diabelskie Miasto

Kasia — Sun, 01 Apr 2012 12:09:35 +0000

Đavolja Varoš, Devil’s Town czyli Diabelskie Miasto – rezerwat w okolicy miejscowości Kuršumlija w paśmie gór Radan. Znajdują się tu 202 skalne piramidy w różnym stadium erozji, które robią dość niesamowite wrażenie. Charakterystyczny wygląd piramidy zawdzięczają „czapeczkom” z andezytu – skał porfirowych będących pozostałością działalności wulkanicznej sprzed milionów lat. Twarda skała jest odporna na erozję wodną, a woda rzeźbi intensywnie ten teren szczególnie w okresie wiosennych roztopów i ulew. Pod skałą pozostają słupy bardziej miękkiej skały. Tam gdzie „czapeczki” pospadały widać szybko postępującą degradację piramid.

W okolicy można trafić na dwa źródła – silnie kwaśną Đavolja voda czyli Diabelską wodę oraz spływającą minerałami o rudo-czerwonym zabarwieniu Crveno vrelo czyli Czerwoną studnię. Na trasie znajduje się mała drewniana cerkiewka Św. Petki. Przy wyjściu z rezerwatu widać pozostałości po wydobyciu minerałów.

Aby dojechać do parkingu należy kierować się drogą 25 (E-80), minąć zjazd na Prolom, za Raczą skręcić na drogę do Kupinova oznaczoną jako Put za Dobri Do, która przechodzi w Put za Davolja Varos. Przed skrętem, jak i po drodze jest kilka drogowskazów.

[fb_like]

Kanion Jermy

Kasia — Sun, 25 Mar 2012 12:01:37 +0000

W okolicy miejscowości Pirot, droga z Vlasi na Zvonce prowadzi przez kanion rzeki Jermy, która płynie tu przy samej szosie. Widok jest piękny, góry wysokie, a przejazd wykuty jest w skale zwisającej nad asfaltem. Sam dojazd pomiędzy strzelistymi górami robi wrażenie, ale kanion to istna perełka.

Będąc w tej okolicy warto pokusić się o przejazd z drugiej strony Pirotu w kierunku miejscowości Dag Banjica. Rozpoczyna tu swój bieg Gradašnicka reka. Samochód można zostawić w okolicy wsi Gradašnica, a dalej przejść pieszo wzdłuż biegu rzeki, która wygląda bardzo urokliwie zaskakując wodospadem (polecamy kąpiel) i spokojnymi zakolami. W Dag Banjica wybija źródło o zdrowotnych właściwościach.

[fb_like]

[fb_like]

Beograd – Belgrad

Kasia — Tue, 20 Mar 2012 21:30:41 +0000

Belgrad, jak każda europejska stolica jest dużym miastem łączącym starą zabudowę z nowoczesną architekturą. Niewątpliwie aby poznać ją lepiej potrzeba więcej niż jednego popołudnia, które my mieliśmy do dyspozycji. Na szczęście mieliśmy dobrych przewodników, którzy pokazali nam zarówno piękne zabytkowe (i brzydkie niezabytkowe) ambasady, posiadłości prominentów, piękny budynek parlamentu, nowoczesny kościół Św. Sawy ale i zbombardowane i pozostawione dla pamięci budynki szpitala w centrum miasta.

Dwa miejsca są szczególnie godne polecenia. Pierwsze to piękna ulicę Skadarlija, na której niegdyś spotykała się Belgradska Bohema. Jedzenie znakomite, klimat niepowtarzalny. Drugie miejsce to twierdza Kalemegdan – ulubione miejsce spotkań mieszkańców stolicy, z pięknym parkiem, zoo i widokiem na Sawę i Dunaj. Twierdza sięga czasów celtyckich, choć większość zabudowań jest z XVII w. Widać tu wpływy rzymskie. Co u nas niespotykane na terenie twierdzy mieszczą się obiekty sportowe – korty tenisowe i boiska do koszykówki dwóch rywalizujących klubów – Crvenej zvezdy i Partizana. Wśród baszt i wież ukryte są dwie cerkiewki – Św. Petka z XIXw. i znacznie starsza, piękna, obrośnięta bluszczem Ružica założona w 1521 r.

Miłą niespodzianką była wystawa fotografii z różnych regionów Polski pod nazwą „Ovo je Poljska” przygotowana z okazji naszego przewodnictwa w Unii Europejskiej.

Belgrad jest miastem kontrastów, rozwijającym się, niekiedy zaskakującym. Jak we wszystkich starych miastach, a jest jednym z najstarszych miast Europy, można tu napotkać piękne zabytki architektury. Nie brak tu jednak i betonowych straszaków z czasów socjalizmu i nowoczesnych budynków wynajmowanych przez znane marki. Można zobaczyć czemu Serbowie są mistrzami parkowania w niedozwolonych miejscach, można pójść na rynek, gdzie na jajkach siedzi modliszka i sprzedają świeży kajmak, można zjeść w klimatycznej restauracji pyszne jedzenie bez E… Belgrad to nieco zapomniana stolica Europy, warto ją sobie przypomnieć.

[fb_like]

[fb_like]
[fb_like]

Niš – Nisz

Kasia — Sun, 04 Mar 2012 17:41:36 +0000

Nisz jest jednym z najstarszych miast Bałkanów, trzecim co do wielkości miastem Serbii i… chyba najbrzydszym. Po czasach świetności pozostała twierdza z czasów tureckich, wzniesiona nad rzeką Niszawą, w której wyeksponowano również w formie Lapidarium fragmenty wykopalisk z czasów rzymskich. W czasie organizowanych tam koncertów i zabaw, jak na przykład coroczny festiwal Nišville, nieliczne zabytki są jednak zasłaniane banerami i reklamami.

Przechodząc przez most na Niszawie trafiamy w pokomunistyczną zabudowę z górującym nad rynkiem blokiem hotelu Ambasador. Widok ratuje jedynie fontanna… Dalej znajduje się deptak na którym niegdyś gościła bohema. Jest to niewątpliwie najbardziej urokliwy fragment miasta – kilka odrestaurowanych kamienic i kafejki pośrodku gwarantujące cień i nawilżane powietrze, no i oczywiście wyśmienitą kawę. Niestety przemysłowy charakter Niszu negatywnie odbił się na zabudowie, a lata sankcji handlowych ze strony EU przyhamowało skutecznie rozwój miasta. Efekt to jak powrót do naszej przeszłości – brzydkie, szare bloki, nieremontowane budynki, wszechobecne „plomby” powodujące, że zabudowa wygląda chaotycznie i bałaganiarsko.

Jeśli już trafi się do Niszu, warto obejrzeć XIX-wieczną „Skulls Tower” czyli „Ћеле-кула”. Niegdyś stojąca pod gołym niebem wieża ma wmurowane czaszki Sebów poległych w przegranej bitwie pod Čegar przeciwko otomańskiemu sułtanowi Mahmudowi II. Wieżę wzniesiono na rozkaz Hurszida Paszy ku przestrodze wszystkim sprzeciwiającym się Imperium Otomańskiemu. Dziś z 952 czaszek zostało 58, a wieżę chroni mauzoleum. Po drogowskazach trudno trafić do Wieży Czaszek. Należy kierować się bulwarem Dr Zorana Djindjica na Muzeum Wojny – wieża mieści się tuż obok, za muzeum.

[fb_like]

Kanion Uvac

Kasia — Sun, 26 Feb 2012 15:22:41 +0000

Uvac, główny dopływ rzeki Lim, tworzy jeden z najdziwniejszych kanionów rzecznych. Fragment za miejscowością Sjenica stanowi depresję w której Uvac menadruje jakby podążała za wężem. Poza niezwykłym widokiem na rzekę można obserwować tu sępy białogłowe, jako że w kanionie utworzono rezerwat tego ptaka, również nazwany Uvac. Sępy gniazdują na stromych skałach i od czasu do czasu kołują nad turystami sprawdzając, czy któryś przypadkiem nie przydycha…

Na szlaku przygotowano punkty widokowe, z których widać również jaskinię Ledena pećina ukrytą na przeciwległym brzegu. Towarzystwa poza sępami dotrzymują jaszczurki, świerszcze, motyle i inne stworzonka. Miejsce jest urocze, choć trzeba się kawałek przejść. Choć na terenie rezerwatu są drogi, poza tym że są trudno przejezdne, to można na nich trafić na niezadowolonego strażnika parku. Prawdopodobnie można przepłynąć kanionem łódką, nam się niestety nie udało trafić na właścicieli motorówek.

Sama rzeka w okolicy miejscowości Komarani jest ograniczona zaporą wodną z dość ciekawym systemem przelewowym w kształcie lejka. Rzeka rozlewa się tu w jezioro Uvac. Tama sprawia wrażenie, jakby ktoś przeciął jezioro, całość tworzy interesujący widok. Dojazd do tamy jest najlepszy od strony Komarani, a do rezerwatu od strony Sjenicy.

[fb_like]