W czasach, gdy miasto miało wyłącznie charakter wojskowy, mieszkało tam około 5 tysięcy żołnierzy i pracowników cywilnych z byłego Związku Radzieckiego. W okresie swojej świetności w latach 70-80 istniało tam kilkadziesiąt budynków, w tym szpital, szkoła, kinoteatr, laboratoria, koszary wojskowe oraz garaże czołgowe i schrony. Osada ta była niejako zamkniętą enklawą, a pracownicy wojskowi stanowili obsługę dla wybudowanej w okolicach Kłomina bazy pocisków jądrowych.

W miejscowości Kolonia Brzeźnica, po 2 wojnie światowej armia Ludowego Wojska Polskiego rozpoczęła budowę silosów atomowych i podziemnych sekcji budynków, które po ukończeniu zostały przekazane w ręce Związku Radzieckiego. Do dnia dzisiejszego na terenie bazy zachowały się dwa podziemne magazyny głowic jądrowych (tzw. obiekt typu 3000) oraz jeden silos typu Granit oraz inne obiekty inżynieryjne. Wędrując po lesie można znaleźć, także dużą liczbę okopów i miejsc po mobilnych wyrzutniach balistycznych. Oficjalnie nigdy nie potwierdzono (ale też nie zaprzeczono) że przechowywano tam głowice jądrowe. W samym Kłominie pozostało do dnia dzisiejszego już niestety niewiele budynków – w większości zostały one zburzone, a pozostałości rozkradzione. Ilość mieszkańców zamieszkująca obecnie to byłe wojskowe miasto to 12 osób.

[fb_like]

[fb_like]

Po opuszczeniu bazy przez wojska radzieckie teren stopniowo niszczał. Borne Sulinowo jako jedyne po kilku latach stagnacji zaczęło się rozwijać, do bloków pozostawionych przez żołnierzy wprowadzali się nowi mieszkańcy. Wykorzystano potencjał turystyczny okolic i dziś odnowione miasteczko oferuje atrakcje w stylu militarnym – przejażdżki wozami bojowymi po opuszczonych fragmentach bazy, paintball, cross-road, zwiedzanie muzeum z pamiątkami z czasów niemieckich i radzieckich, a restauracje serwują posiłki w stylu rosyjskim.

Fragment miasta pozostał jednak opuszczony i niezagospodarowany. Bunkry które przejęły Lasy Państwowe są stopniowo rozbierane, po bocznicy kolejowej pozostała jedynie rampa wyłożona kostką brukową, a stare budynki zioną pustką i tam, gdzie nie zamurowano wejść, ślady swojej obecności pozostawiają graficiarze i miłośnicy paintballa. Wszystko, co nadawało się do użytku w „niewyjaśnionych okolicznościach” zaginęło i dziś zapewne jeśli nie przydaje się mieszkańcom, trafiło do recyklingu albo na allegro…

[fb_like]

 
[fb_like]