











Zatoka Kotorska to fragment Morza Adriatyckiego wcinający się wgłąb lądu w kształt kokardki. Składa się na nią 5 mniejszych zatok: Hercegnovski zaliv, Tivatski zaliv, Morinjski zaliv, Risanski zaliv i Kotorski zaliv. Krajobraz Boki Kotorskiej przypomina fiordy północy, ale w rzeczywistości zatoka jest riasem, zalaną doliną rzeczną. Jest to najbardziej wilgotne miejsce w Europie i jedno z najwilgotniejszych na świecie, o klimacie subtropikalnym.
Jest coś wyjątkowego w średniowiecznych bałkańskich miastach… może to wytarte tysiącami stóp kamienie alejek, może pochowane po kątach kafejki, może zapach starego wapienia…? Kotor przypomina nieco chorwacki Trogir i jest równie stary. Starówka stanowi fragment twierdzy św. Jana ciągnącej się po zboczu góry.
Na granicy Czarnogóry i Albanii leży największe jezioro Półwyspu Bałkańskiego – Jezioro Szkoderskie. Jego powierzchnia jest zmienna i waha się od 360 do 550 km kw. a głębokość sięga 44 m. To bardzo malownicze jezioro, z licznymi wysepkami i monastyrami, obrośnięte roślinnością i otoczone górami. Mieszkańcy miejscowości leżących nad jeziorem handlują swoimi wyrobami, między innymi „domaczą rakiją”, serami, miodem.
Jadąc drogą widokową z Cetyni, dawnej stolicy Czarnogóry w kierunku Jeziora Szkoderskiego mija się miejscowość Rijeka Crnojevica. Wije się tu piękna rzeka o tej samej nazwie, stanowiąca wraz z ujściem do jeziora rezerwat ptaków wodnych. Obrośnięta w większości nurtu nenufarami i grążelami jest idealnym miejscem dla czapli, mew śmieszek, kaczek, kormoranów małych i masy innych ptaków.
Czarnogóra to kraj kontrastów. Monumentalne spokojne góry na północy i rozkrzyczane nadmorskie kurorty na południu. Niskie ceny w górach i horrendalne nad morzem. Góry Durmitoru to oaza spokoju, przynajmniej latem. Miejsce gdzie można obcować z przyrodą i napawać się jej pięknem. Podobnie wygląda nad jeziorem Szkoderskim. Z kolei nad morzem wszędzie wygląda jak w Łebie, trudno tu o odludną plażę która nie będzie upstrzona śmieciami, najeżona jeżowcami lub obłożona obficie glonem. Lub wszystko na raz.
Znaczną część Czarnogóry obejmują pasma górskie Dynarów, a najpiękniejszymi z nich są pasma Durmitoru. To niezwykle malownicze góry, raj dla miłośników wędrówek i oczywiście fotografów. Głębokie doliny, porysowane erozją szczyty, stada kóz i owiec, małe wioski i głębokie kaniony rzek, jeziorka i niekończące się krzaki malin.
Jadąc wzdłuż trasy widokowej nad kanionem rzeki Tary (w stronę Mojkovaca), możemy znaleźć ukryty Potok Ravnjak. Znajduje się on na samym łuku trasy widokowej przed miejscowością Bistrica. Najlepsze dojście do tego malowniczego potoku jest od strony motelu Ravnjak, gdzie możemy przekąsić to i owo. [fb_like] [fb_like]
Tara to jedna z najpiękniejszych europejskich rzek płynąca w najgłębszym kanionie Europy (o głębokości do 1333 m) i najlepsze miejsce na rafting. Woda w rzece jest krystalicznie czysta, a wapienne podłoże nadaje jej turkusowy odcień. Tara łączy się z Pivą i od granicy z Bośnią (w Šćepan Polje) tworzy Drinę.
Podobnie jak Zlatibor w Serbii tak Žabljak w Czarnogórze można porównać do Zakopanego – choć do pobliskiego górskiego jeziora nie da się dojechać wozem z zaprzęgiem i na próżno szukać tu Krupówek. W kilku kierunkach ciągną się tu wąskie, ale asfaltowe drogi prowadzące wgłąb Durmitoru i nad rzekę Tarę, stąd Žabljak jest doskonałym miejscem wypadowym do górskich wycieczek i przejażdżek samochodowych.
Podobnie jak w innych częściach morza Adriatyckiego, również w Czarnogórze można znaleźć piękne podwodne miejsca do fotografowania. Niestety z uwagi na dość krótką linię brzegową Czarnogóry i bardzo dużą liczbę komercyjnych plaż, na których dominują betonowe murki i wysypane sztucznie kamienie, znalezienie spokojnych niedotkniętych cywilizacją miejsc jest dość trudne. Podwodny Adriatyk choć równie uroczy jak
Jezioro Pivsko to sztuczny zbiornik wodny utworzony na rzecze Pivie na terenie Parku Narodowego Durmitor. Zapora Mratinje wstrzymująca bieg rzeki ma imponujące 220 m wysokości. Jest to druga co do wysokości tama w Europie, a spad zasila hydroelektrownię o mocy 342 MW. Utworzony zbiornik rozlewa się na 12,5 km2 powierzchni w kanionie o głębokości do 1200 m.